Ngayon ay isang araw upang alalahanin ang mga taong nagbigay ng kanilang buhay para sa bansa. Habang naalala natin ang kanilang pagsasakripisyo, ang mga salita ng Jesús ay sumasalamin ng bagong at malalim na kahulugan: "Walang mas malaking pagmamahal kaysa dito: na ang isang tao ay magbigay ng kanyang buhay para sa kanyang mga kaibigan."

Hindi ito mga abstract na salita. Si Jesús mismo ang nagpakita ng pagmamahal na ito sa pamamagitan ng kanyang sariling pagsasakripisyo sa krus, at sa buong kasaysayan, walang hanggang mga lalaki at babae ang lumakad sa parehong daan ng walang kapantay na pagmamahal. Ang tunay na pagmamahal ay hindi sinusukat sa kung ano ang ating natatanggap, kundi sa kung ano ang handa nating ibigay.

Ang pinakamalaking pagpapahayag ng pagmamahal ay ang handang mag-alok ng pinakamahalagang bagay: ang buhay mismo. Ito ang pagmamahal na itinuro at inilahad ng Jesús. Lubos na nagbabago nito kung paano natin nauunawaan ang pagmamahal sa ating pang-araw-araw na buhay. Hindi ito ang pagmamahal na ipakikita lang natin kapag convenient o walang gastos. Ito ang pagmamahal na nagbibigay kahit sa pinakamahirap na oras.

Sa buong kasaysayan, maraming nag-live ng pagmamahal na ito sa katotohanan. Ang mga taong umalis sa kanilang mga pamilya upang pumunta sa digmaan, na alam nilang hindi na babalik ngunit nagbigay ng kanilang buhay para sa kanilang mga kasamahan. Dahil sa kanilang pagsasakripisyo, nabubuhay natin ang kapayapaan at kalayaan ngayon. Ang kanilang mga buhay ay nagpapatunay ng pinakamataas na anyo ng pagmamahal na sinabi ni Jesús.

Pagekatapos sabihin ang mga salitang ito, si Jesús ay pumunta sa krus at tinatuparin nito. Nagbigay siya ng kanyang buhay para sa kanyang mga kaibigan, para sa atin, para sa lahat ng sangkatauhan. Habang naalala natin ang mga taong nagsakripisyo ngayon, nakatayo tayo muli sa harap ng krus ng Jesús—ang pinagmulan at pamantayan ng lahat ng tunay na pagmamahal. Nag-uusapan natin na ang pagmamahal na ito ay mabuhay at kumilos sa loob natin.