Ang bangka ng mga alagaan ay nag-iingay nang malakas sa gitna ng bagyo. Sa madilim na gabi, kung saan ang mga alon ay walang humpay at ang hangin ay malakas, puno ng takot ang mga puso. Sa sandaling iyon, lumilitaw si Jesus na naglalakad sa tubig. Hindi Niya ginagalawan ang mga alagaan at sila ay takot na takot. Ngunit pagkatapos ay narinig nila ang Kanyang tinig: "Magpakasiya kayo; ako ito; huwag kayong mangamba."

Narinig ni Pedro ang tinig ni Jesus at nakahanap ng lakas. "Panginoon, kung ikaw ito, utos mo na ako ay pumarito sa iyo sa tubig." Dito makikita ang iman ni Pedro. Naniniwala siya sa Jesus, na sigurado na kung tatawagin siya ni Jesus, makakagawa siya ng imposible. Pagkatapos sabihin ni Jesus ang "Halika," si Pedro ay bumaba sa barko at lumakad sa tubig. Isang himala ang nangyari. Ang tila imposible ay nagiging posible sa pamamagitan ng iman.

Ngunit ang iman ni Pedro ay nag-atubili. Nakita niya ang malakas na hangin, bumalik ang takot. Kapag kumuha ang duda sa kaniya, ang kanyang mga paa ay lumubog sa tubig. Hindi ba ito ang ating buhay? Naniniwala tayo sa Jesus, ngunit sa harap ng nakikitang katotohanan, madalas tayo ay nag-atubili.

Ngunit si Jesus ay kaagad na isinag ang Kanyang kamay at kinuha siya. "Ikaw na mapagkunong tao, bakit ka nag-atubili?" Ang tanong ni Jesus ay hindi matalas na pagkapapagod, kundi matiyaga at pag-ibig na tanong. Kahit na takot kami at puno ng duda, si Jesus ay hindi kami iniwan. Kapag hindi kami makakagawa, si Jesus ay sumusuporta sa amin.

Ang ating paglalakbay sa iman ay katulad. Minsan ay umuusad tayo nang matalino sa iman, ngunit minsan ay nabibigla tayo ng takot. Ngunit ang pinakamahalaga ay ang nais na manatiling hawak ang kamay ni Jesus sa bawat sandali. Kapag ang duda at takot ay banta na magdulot ng kalamidad sa atin, tumawag kami sa Jesus: "Panginoon, iligtas mo ako!" At sa sandaling iyon, si Jesus ay nagligtas sa amin.