Sa ilalim ng mainit na araw ng gitna ng tag-init, kami ay nakikibaka upang mahanap ang kaligayahan, ngunit ang mga kasiyahang ito ay nawawala tulad ng malambot na hangin, na iniwan kami nang muling harap sa walang laman. Sa sandaling ito, ipinapakita sa amin ng Diyos ang lihim ng tunay na kasiyahan: magsaya sa Panginoon.

Ang magsaya sa Panginoon ay higit pa sa iisang emosyonal na tugon. Ito ay pag-unawa sa kung sino Siya, pagkilala sa Kanyang kalikasan at Sa Kanyang tapat na pag-aalaga sa atin, at mula sa pag-unawa na ito ay umaagos ang kasiyahan at papuri mula sa puso ng aming puso. Kapag kami ay nag-saya sa Panginoon, kami ay naglipat ng aming tingin mula sa amin tungo sa Isa—Ang Isa na ay makapangyarihan, maaalahanin, at magpakailanman na nandoon.

Ang kaligayahang ito ay hindi nagsasaad ng mga tagal na aming kinakaharap. Sa halip, nangangahulugan ito ng karanasan ng kabutihan ng Diyos kahit sa aming mga pakikipag-adu-adu, pinagkakatiwalaan ang Kanyang tulong sa harap ng kalamidad. Mabatid namin ang sakit, kabiguan, o pagkakaisa, kami ay maaaring magsaya pa sa Panginoon, dahil ang aming kaligayahan ay hindi umaasa sa aming mga kalagayan kundi sa Kanyang di-nagbabagong pagmamahal.

Ang Diyos ay nangangako na kapag kami ay nag-saya sa Kanya, Siyang magbibigay sa amin ng mga hangad ng aming puso. Hindi ito nangangahulugang Siya ay tutupad ng lahat ng aming makasariling mga nais. Sa halip, nangangahulugang ito na kapag kami ay nag-saya sa Panginoon, ang aming mga hangad ay nagbabago. Ang aming pinakamalalim na paghahangad ay hindi na kung ano ang aming nais para sa amin, kundi na makasama si Siya, tuparin ang Kanyang mga layunin, at makita ang Kanyang kaharian na sumasagwan.

Ngayon, magsaya sa Panginoon sandali-sandali. Tawagan Ang Kanyang pangalan, tumuon sa Kanyang awa, at pakiramdam ang Kanyang pagkakaroon. Sa paggawa nito, makakaranas ka ng kaligayahang hindi mabibigay ng mundo, at matutuklasan mo sa puso ng iyong puso kung ano ang iyong tunay na mga hangad.