"Bagaman ang puno ng igos ay hindi mamumulaklak, at walang ani sa mga ubasan; bagaman ang ani ng puno ng olibo ay nawawala, at ang mga palayan ay walang pagkain; bagaman ang mga tupa ay nawawala sa aprisco, at walang baka sa mga kulungan: Gayon man, ako ay magsasaya sa Panginoon, ako ay matutuwa sa Diyos ng aking kapakanan. Ang Panginoon, Diyos, ay aking lakas; at ginagawang katulad ng mga anak ng usa ang aking mga paa, at hinahayaan niya akong maglakad sa aking mga mataas na pangin."
— Habacuc 3:17-19
More from Habacuc →📜 Pagmumuni-muni ng Araw
Ang pahayag ng propyeta Habacuc ay nagpapakita ng isang kahanga-hangang mensahe. Sa ibabaw, inilalarawan niya ang isang mapanirang sitwasyon—walang puno ng igos, walang ani ng ubasan, walang olibo, walang palay, walang hayop. Sa isang lipunang pang-ani, ito ay nangangahulugang ganap na kakulangan, ang banta mismo sa kaligtasan. Ngunit mula sa kailaliman ng pag-asa, ang tinig ng propyeta ay umuugnay nang may di-kapani-paniwalang tapang.
"Gayon man, ako ay magsasaya sa Panginoon" ay hindi lamang optimismo; ito ay ang pananampalataya na nagtitiwala sa Diyos mismo sa lahat ng kalagayan. Ito ang pagtuon ng isang kaluluwa na nauunawaan: kapag ang buong panlabas na kasaganaan ay nawala, kung ang ating relasyon sa Diyos ay nananatili, doon naroroon ang ating tunay na kasiyahan. Habacuc ay tumutol na itaas ang kanyang lakas sa kanyang sarili; sa halip, kinikilala niya na ang Diyos lamang ang kanyang lakas.
Ang larawan ng mga paang katulad ng mga anak ng usa ay nagpapakita ng katiyakan ng pag-aalaga ng Diyos. Ang mga anak ng usa ay naglalakbay sa mataas na bundok nang may kalayaan at biyaya. Sa gitna ng hirap, binibigyan tayo ng Diyos ng ganitong espiritual na husay at katatagan. Ang "maglakad sa mga mataas na pangin" ay nangangahulugang kahit sa adbersidat, kami ay nakatayo sa taas ng tagumpay.
Ang salitang ito ay tumutugtog nang malalim sa ating panahon. Kami rin minsan ay nakakaranas ng pag-asa na parang nawala ang lahat—sa pamamagitan ng kawalan ng trabaho, lumalalang kalusugan, o mga piyestang relasyon. Ngunit kahit sa mga sandaling ito, ang ating relasyon sa Diyos ay nananatili. Kapag kinikilala natin na ang espiritual na kasaganaan ay mas mahalaga kaysa sa materyalning yaman, natutuklasan natin ang tunay na kasiyahan.
🙏 Panalangin ng Araw
Ama na Lahat-Lihim, nagpapasalamat kami sa Iyo. Huwag nating kalimutan na ang lahat ng ating pag-aari ay Iyong handog. Minsan kami ay nagtratrabaho lamang para sa araw-araw na tinapay, at ang alalahanin para sa kinabukasan ay pumipigil sa amin. Ngunit sa pamamagitan ng salitang ito, itinuturo Mo sa amin: Ikaw ay aming lakas, at ang Iyong presensya ay aming pinakamalaking kayamanan. Bigyan kami ng pananampalataya upang magdiwang sa Iyo kahit ang ginhawahan ay nawala, ang kalusugan ay bumagal, at ang lahat ay tila nawala. Gabayan ang aming mga paa sa mas mataas na lupa, at bigyan kami ng tapang upang magtiwala sa Iyo kahit sa krisis. Sa ngalan ng Hesukristo, kami ay nagsisikap. Amen.