Ang talatang ito ay available din sa ibang mga wika
Mga Salmo 23:1-6
📖 Salita ng Araw

"Awit ni David. Ang PANGINOON ay aking pastor; hindi ako magkakakailangan. Siya'y nagsisisilbing higa sa mga berdeng pasture; siya'y gumagabay sa akin sa tabi ng mahimbing na tubig. Tinitiyak ang aking kaluluwa: siya'y gumagabay sa akin sa mga sendang puno ng katuwiran dahil sa kaniyang pangalan. Kahit tumagaral ako sa libis ng kawanlan ng kamatayan, hindi ako takot ng kasamaan: dahil ikaw ay kasama ko; ang iyong sungay at ang iyong bakod ay nagbibigay sa akin ng kapayapaan. Naghahanda ka ng hapag-kainan para sa akin sa harap ng aking mga kaaway; binibigyan mo ng langis ang aking ulo, at ang aking tasa ay umaagos. Tunay na ang kabutihan at ang awa ay susundan kami sa lahat ng mga araw ng aking buhay: at ako ay maroroon sa tahanan ng PANGINOON magpakailanman."

— Mga Salmo 23:1-6

📖 More from Mga Salmo →

📜 Pagmumuni-muni ng Araw

Ang isang pastor ay isa na responsible sa buhay ng kanyang mga tupa. Gumagabay sa karanasan, naghahanap ng pastulaan, nagbibigay ng tubig, at nagpoprotekta mula sa pangako. Ipahayag ng David ang buong kanyang buhay sa pamamagitan ng relasyon na ito sa pagitan ng pastor at tupa. Ang ating mga buhay ay pareho—hindi tayo nag-iisa kundi nasa pangangalaga ng isang mabuting Pastor, na si Dios.

Ang hindi pagkakailangan ng walang anuman ay nangangahulugang hindi lamang ng lakas ng materyales kundi, sa mas malalim na antas, ng espiritual na katatagan at kapayapaan ng puso. Sa mundo, nararamdaman natin na maraming bagay ang kukulangin sa atin. Pero kung si Dios ang ating Pastor, Siya ay magbibigay sa atin ng kung ano talaga ang kailangan natin. Ang berdeng pastulan at ang mahimbing na tubig ay mga lugar kung saan ang kaluluwa ay maaaring matulog. Kapag lumalayo kami sa ating abalaang buhay at nagsisigka-Dios, ang ating puso ay nakakahanap ng tunay na pahinga.

Ang libis ng kawanlan ng kamatayan ay sumasagisag sa nakakasakiyang sandali ng buhay—karamdaman, pagkawala, pag-asa, takot. Gayoon man, ipinahayag ng David na kahit sa ganitong mga sandali ng pag-asa, hindi siya matatakot ng kasamaan. Bakit? Dahil ang Panginoon ay kasama niya. Ang bakod at sungay ay mga sandata ng proteksyon at gabay. Ang Salita ng Dios at Kanyang Espiritu ay aalagaan kami.

Ang nakabagoang mga ayat ay nagsasalita ng resulta ng ganitong tiwala at siguridad. Ang magsagawa ng hapag kainan bago ang mga kaaway ay hindi nangangahulugan ng makinis na daan sa lahat ng bagay, kundi na sa kahit anong kalagayan, Dios ay nagpoprotekta at nagpapabenisyon sa atin. Ang pagpapahid ng langis sa ulo ay isang saguisag ng kaligayahan at pagbenisyon, at isang tasa na umaagos ay kumakatawan sa puno ng grasya ng Dios. Hanggang sa wakas ng ating mga buhay, oo panghabambuhay, mayroon tayong pangako na maroroon sa tahanan ng Panginoon.

🙏 Panalangin ng Araw

O Panginoon, aking eternal na Pastor, na nag-aalaga sa akin. Bawat pagkakataon na ang aking puso ay nagiging alalahanin at takot sa mundong ito, tulungan akong tandaan ang katotohanan na ikaw ay kasama ko. Gabayan ang aking kaluluwa sa mahimbing na tubig, at damayan ako sa mga daan ng katuwiran. Kahit tumagaral ako sa mga mahirap na libis, tulungan akong tiwain ka at hanapin ang kapayapaan sa iyong proteksyon. Nag-abot ako ng pasasalamat sa kabutihan at awa na iyong binibigay nang buhay sa akin, at nais kong maging isa na maroroon sa tahanan ng Panginoon magpakailanman. Aking prayerhan sa ngalan ng Jesus. Amen.

Tingnan ang Higit pang mga Panalangin →
← 10-26 Tingnan ang Buong Arkibo → 10-24 →
☕ Nagpapala ba ang mga pagmumuni-muni? Suportahan