"At nagdating sila sa Jerico. At nang lalabas si Jesus sa Jerico, kasama ang kanyang mga alagaan at malaking karamihan, ang Bartimeo na bulag, na anak ni Timeo, ay nakaupo sa gilid ng daan na nagpapaampay. At nang marinig niya na si Jesus ang Nazareno, ay nagsimulang sigaw at nagsabi, Jesus, Anak ng David, magkaroon ng awa sa akin. At maraming tao ang kumakalat sa kanya upang tumigil; ngunit siya ay mas higit na lumalaki, Anak ng David, magkaroon ng awa sa akin. At tumigil si Jesus at nagutos na tawagin siya. At tinawag nila ang bulag, na sinasabi sa kanya, Maging palakas, bumangon; tinatawag ka niya. At siya, na inihagis ang kanyang damit, ay bumangon at dumating sa Jesus. At sumagot si Jesus at nagsabi, Ano ang gusto mong gawin ko para sa iyo? At ang bulag ay nagsabi, Maestro, na makita rin. At sinabi ni Jesus, Pumunta, ang iyong pananampalataya ay nagsalba sa iyo. At kaagad ay nakita, at sumunod sa Jesus sa daan."
— Marcos 10:46-52
More from Marcos →📜 Pagmumuni-muni ng Araw
Si Bartimeo ay bulag, nakatuon sa gilid ng daan, nanghihimok upang magsustensya. Ang kanyang mundo ay pusong kadiliman lamang, at ang pag-asa ay tila malayo. Ngunit nang marinig niya na si Jesus ng Nazareno ay dumadaan, ang kanyang puso ay sumikat ng isang walang sawang pagnanasa. Sa kabila ng mga pagsusungali ng mga nakapaligid sa kanya, siya ay umiusok nang mas malakas: "Jesus, Anak ng David, magkaroon ng awa sa akin!"—hindi lamang mga salita ito, kundi isang apasyonadong panalangin na nagsusugal ng lahat.
Tumigil si Jesus. Sa gitna ng karamihan, narinig Niya ang sigaw ng iisang kaluluwa. Sinabi Niya: "Tawarang siya." Nang walang atubiling, itinapon ni Bartimeo ang kanyang damit—inihain ang lahat na nakamalay sa kanya—at bumangon upang malapit sa Jesus. Ang kanyang pagwawasak ng lahat na naghahigpit sa kanya at dumadalo nang buo sa Panginoon ay nagpakita kung ano ang tunay na pananampalataya.
"Ano ang nais mong gawin ko para sa iyo?" tanong ni Jesus. Kahit na nalalaman Niya ang pinakamalalim na pagnanais ni Bartimeo, nais Niyang marinig mula sa kanyang sariling mga bibig. "Maestro, na makita," nagmula sa kanyang tapat na sagot. At sinabi ni Jesus: "Ang iyong pananampalataya ay nagsalba sa iyo."
Ang nangyari pagkatapos ay isang himala—hindi lamang ang pagbabalik ng pisikal na paningin, kundi na si Bartimeo ay naging isang alagaan ni Jesus. Mula sa kadiliman ng kapintasan, pumasok siya sa liwanag ng pagiging alagaan. Ang pagbabago ay lubos: hindi lamang layad mula sa kadiliman ng katawan, kundi ang kanyang kaluluwa ay nag-liwanag ng biyaya. Nararanasan namin ang parehong prinsipyo: ang ating mga buhay ay nagbabago ayon sa katapatan ng ating panalangin at ang tibay ng ating pananampalataya.
🙏 Panalangin ng Araw
Panginoon, may mga oras na ang ating mga tinig ay napapabayaan at ang ating pangangailangan ay itinatapon. Ngunit tulad ni Bartimeo, nais din namin na umiusok nang matatag sa iyong harap. Pakinggan ang aming clamor, tanggapin ang aming pananampalataya, at gabayan kami mula sa kadiliman tungo sa iyong kahanga-hangang liwanag. Bigyan kami ng walang tigil na pananampalataya upang sundin ka nang tapat sa paglalakbay na ito. Amen.