"At narito sila sa isang lugar na tinatawag na Gethsemani; at sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagaan: Samahan ninyo ako dito, habang ako ay nagsisidlak. At dinala niya kasama ang Pedro, Santiago, at Juan, at nagsimula nang maging lubhang takot at naglumbay. At sinabi niya sa kanila: Ang aking kaluluwa ay lubhang malumbay, hanggang sa kamatayan; samahan ninyo dito, at manatiling gising. At umusad siya ng kaunti, at nahulog sa lupa, at nagsidlak, na ang puno ay maglayong ang oras na ito. At sinabi niya: Abba, Ama, lahat ng bagay ay makakaya mo; alisin mo sa akin ang kopang ito; ngunit hindi kung ano ang aking nais, kundi kung ano ang iyong nais. At bumalik siya, at nahanap niya ang mga natutulog; at sinabi sa Pedro: Simon, natutulog ka? Hindi mo kayang manatiling gising ng isang oras? Manatiling gising, at magsidlak, upang hindi kayo masubok; ang espiritu ay handang, ngunit ang lasa ay mahina. At umulis siya uli, at nagsidlak, na ang katulad na salita. At bumalik siya, at nahanap niya ang mga natutulog uli; dahil ang kanilang mga mata ay mabigat; at hindi nila alam kung ano ang sasabihin. At dumating siya ng pangatlong panahon, at sinabi sa kanila: Tulog na ngayon, at matulog: sapat na; ang oras ay narito; tingnan, ang Anak ng tao ay ibinibigay sa mga kamay ng mga makakasalan. Bumangon, at ating pumaalis; tingnan, ang nagtatayo sa akin ay malapit."
— Marcos 14:32-42
More from Marcos →📜 Pagmumuni-muni ng Araw
Sa Hardin ng Gethsemani, ang Jesus ay nakaramdam ng malalim na takot at kalungkutan sa harap ng kamatayan. Kahit siya ay ang Lahat-Makapangyarihan na makakagawa ng lahat ng bagay, siya ay nagsidlak upang lumipas ang inong kaliçe. Hindi ito isang palatandaan ng kalusugan ng tao, kundi isang pagpapakita ng ganap na pagsunod sa kalooban ng Ama. Habang ang madilim na gabi ay umuusad, ang kanyang mga alagaan ay hindi nakagawa ng makipagsama sa kanyang pag-iisa at natulog. Gisingin sila ng Jesus at hinimok silang magdoa at manatiling bantay, na nagbibigay-diin sa kahalagahan ng espirituwal na paggising. Ipinahayag niya ang katotohanan ng ating madaliang pagkahulog sa harap ng kahinaan ng katawan. Ngunit kahit sa pinakamalalim na tunggali, ang Jesus ay nagsidlak: "Ngunit hindi kung ano ang aking nais, kundi kung ano ang iyong nais." Ang panalangin na ito ay naglalaman ng pinakahuling kayagang: ang ganap na ibibigay ng kanyang sariling kalooban at tinatanggap ang kalooban ng Dios. Ang krus ay hindi lamang panlabas na parusa, kundi ang daluyan kung saan dumaloy ang pag-ibig ng Dios para sa buong sangkatauhan. Tayo rin ay maaaring tumungo sa patao tulad ng ginawa ng Jesus sa panahon ng kahirapan. Kung kinikilala natin na ang kalooban ng Dios ay mas malaki kaysa sa atin at nagtitiwala sa malalim na pag-ibig na nilalaman sa kalooban na iyon, makakakuha tayo ng tunay na kapayapaan.
🙏 Panalangin ng Araw
Pang-ibigong Lahat-Makapangyarihan, tulungan kaming maunawaan ang lalim ng ganap na pagsunod na ipakita ng Jesus sa gitna ng kanyang sariling kahinaan. Bigyan kami ng lakas, kapag nakaharap sa mahihirap na kalagayan at pagsubok, upang hindi kami matulog tulad ng mga alagaan sa Gethsemani, kundi manatiling gising at bantay sa panalangin. Bigyan kami ng tapang na ibigay ang aming sariling nais at tanggapin ang iyong kalooban, at ilukod sa aming puso ang pag-ibig na lampas sa krus. Sa pangalan ng Jesus kami ay nagsisidlak. Amen.
Simulan ang bukas sa Salita